အခန်း ( ၈၂ )

တောင်ဘက်ခြမ်း၏လက်ရွေးစင်

လွန်ခဲ့သောနှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း မြောက်ဘက်အုပ်စုသည် တောင်ဘက်အုပ်စုထက် ပိုမိုသာလွန်နေခဲ့၏။ ကျင်းပခဲ့ပြီးသော အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားလက်ရွေးစင်ရွေးပွဲများအားလုံးနီးပါးတွင် နောက်ဆုံးလက်ရွေးစင် ဆယ်ယောက်မှာ များသောအားဖြင့် မြောက်ဘက်ဂိုဏ်းသားများဖြစ်သည်။ တောင်ဘက်အုပ်စုက အသာစီးရသည်ဆိုသည်မှာ မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ပထမနေရာဆိုသည်မှာကား လက်ချိုးရေ၍ရလောက်အောင် နည်းပါးလေသည်။ ပထမနေရာသည် အချိန်တိုင်း မြောက်ဘက်ဂိုဏ်းသားများအတွက်သာ ဖြစ်၍နေလေသည်။

ထိုသို့ဖြစ်နေရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ မြောက်ဘက်တွင် တောင်ထိပ်လေးခုရှိကာ တောင်ဘက်တွင်မူ တောင်ထိပ်သုံးခုသာရှိ၍ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်ထောင်ကျော်က အခြေအနေမှာမူ ယခုနှင့် ကွာခြားလှပေသည်။ စိတ်စွမ်းအင်အဆင့်မြှင့်တင်ရာတွင်ဖြစ်စေ၊ ဆေးဖော်စပ်ရာတွင်ဖြစ်စေ၊ တောင်ဘက်အုပ်စုဂိုဏ်းသားများသည် ဂိုဏ်း၏ဂုဏ်ဆောင်များဖြစ်ကြပြီး အခြားမည်သူမှ သူတို့နှင့်မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြပေ။ မြစိမ်းရောင်တောင်ထိပ်မှ ဓားသမား များကို စိတ်စွမ်းအင်နတ်ရေစင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ဓားပညာနှင့်ပတ်သက်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း ​ဟု တညီတညွတ်တည်း သတ်မှတ်ခြင်းခံရသည်။

ယခုမူ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အရာရာပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး မြောက်ဘက်အုပ်စုက အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် လက်ရွေးစင်တိုက်ပွဲများတွင် အောင်မြင်မှုများစွာကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအားများကို တိုးပွားလာစေမည့် များပြားလှသော ရတနာများကို ဆုအဖြစ်ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် တောင်ဘက်အုပ်စုနှင့် တော်တော်လေးကွဲပြားသည်။ မည်မျှကွဲပြားသနည်းဆိုလျှင် ပြင်ပ ကျင့်ကြံခြင်းမျိုးနွယ်စုများက စိတ်စွမ်းအင်နတ်ရေစင်ဂိုဏ်းအတွင်း မြောက်ဘက်အုပ်စုကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြရသည်အထိဖြစ်သည်။

စိတ်စွမ်းအင်နတ်ရေစင်ဂိုဏ်းတွင် တောင်ဘက်အုပ်စုသည် သက်မဲ့ပစ္စည်းများကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် မှော်အတတ်ကိုအသုံးပြုကြပြီး မြောက်ဘက်အုပ်စုသည် သက်ရှိသားရဲတိရစ္ဆာန်များကို ထိန်းချုပ်ရန် မှော်အတတ်ကိုအသုံးပြုကြသည်။

သာဓကတစ်ခုအနေဖြင့် ဂိုဏ်းကိုဝင်ရောက်စဉ်အခါက ပိုင်ရှောင်ချန်းသည် ခရမ်းရောင်ချီဒယ်စောက်အိုးထိန်းချုပ်နည်း ပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်ရပြီး မြောက်ပိုင်းသားများကမူ ကောင်းကင်တံတားဆင်ထိန်းချုပ်နည်းပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံရလေသည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်ထောင်အတွင်း ကျင်းပခဲ့သော လက်ရွေးစင်တိုက်ပွဲများတွင် တောင်ဘက်အုပ်စုသည် အရှုံးနှင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ အတိအကျဆိုရလျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးဆယ်အတွင်း တိုက်ပွဲများတွင် တောင်ဘက်အုပ်စုမှ ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်တည်းသာ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲသို့ ပါခဲ့ဖူးလေသည်။ ထို့ကြောင့် တောင်ဘက်ပိုင်းရှိ တောင်သုံးလုံးကိုအုပ်ချုပ်ရသော အကြီးအကဲများနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်များက မခံချိမခံသာ ဒေါသထွက်လျက်ရှိသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါရမီရှိသော ဂိုဏ်းသားအသစ်များကို ထွက်ရှာရသည့် အခြေသို့ ဆိုက်လေတော့သည်။ ထိုအခါမှသာ ရှမ်ကွမ်းထျန်ယုံနှင့် အခြားထိပ်တန်းလက်ရွေးစင်များ ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

ရှမ်ကွမ်းထျန်ယုံ၊ လုထျန်းလဲ့နှင့် ကျိုးရှင်းချီတို့သည် တောင်ဘက်အုပ်စု၏ ဝှက်ဖဲများပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ တပည့်များဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို ချီစုစည်းမှုအဆင့်ရှစ်၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ရောက်အောင် အသေအချာလေ့ကျင့်ပေးခံထားရသူများဖြစ်ကြသည်။ တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းရည်အရဆိုလျှင်လည်း သူတို့သည် အတွင်းစည်းဂိုဏ်းသားတော်တော်များများကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် အနေအထားမှာရှိသည်။

ရှမ်ကွမ်းထျန်ယုံက သူတို့အားလုံးထဲတွင် အထင်ကြီးလောက်စရာအကောင်းဆုံးသူဖြစ်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်မှော်ပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်ထားပြီး တောင်ဘက်အုပ်စု၏ နံပါတ်တစ် လက်ရွေးစင်အဖြစ်လက်ခံထားကြလေသည်။

လုထျန်းလဲ့သည် လျှပ်စီးတာအိုပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်ပြီး သူ့နေရာနှင့်သူ ထူးချွန်လေသည်။ သူ၏လျှပ်စီးမှော်ပညာသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ဆရာဖြစ်သူ ရွှီမေ့ရှန်း ကပင်လျှင် ပိတ်ပင်တားမြစ်ခြင်းမရှိ ချီးမြှောက်ထားရလေရာ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲပါဖို့မှာ သေချာသလောက်ဖြစ်နေလေသည်။

ထို့နောက် ကျိူးရှင်းချီ…။ သူမက ဆေးတာအိုပညာရပ်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင်ကျွမ်းကျင်လေသည်။ ထို့ပြင် လီချင်းဟောက်၏ တပည့်ဖြစ်သည့်အလျောက် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော မှော်ပညာရပ်များကို သူအလိုရှိသလို အသုံးချနိုင်လေသည်။

ပိုင်ရှောင်ချန်းသည် မြောက်ဘက်အုပ်စု၏ မတရားလုပ်ရပ်များအကြောင်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ရွှီပေါက်ချိုင်ဆီမှ ကြားသိပြီးနောက် မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင်ခံစားလိုက်ရလေသည်။

စိတ်ခံစားမှုအပြည့်ဖြင့် သူ့ကိုယ်သူတိုင်တည်လိုက်သည်မှာ

” အခြေခိုင်မာခြင်းအဆင့်ကို ငါရောက်တဲ့အချိန်ထိ စောင့်နေကြစမ်းပါ…။ အဲဒီမြောက်ဘက်အုပ်စုက အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားတွေကို တစ်ချက်နှစ်ချက်လောက် ဆုံးမပြမယ်…။ ”

တောင်ဘက်အုပ်စု၏ အရည်အချင်းစစ်ပွဲများနှင့် နောက်လာမည့် လက်ရွေးစင်တိုက်ပွဲများတွင် ရှောင်ချန်းက စိတ်ဝင်စားခံရမှုအနည်းဆုံးတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ပိုင်ရှောင်ချန်းနှင့်ပက်သက်ပြီးပြောရမည်ဆိုလျှင် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူ၏ပုံစံမဟုတ်ချေ။သူက ဂုဏ်ထူး​ဆောင်ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ ဂိုဏ်းတူညီလေး​လည်းဖြစ်သည်။ သူ့အနေဖြင့် ဝါကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ပြိုင်ပွဲတွင် အငယ်လေးတွေနှင့်အတူ ဝင်ပြီးယှဉ်ပြိုင်ခြင်းက မသင့်တော်ဟု ယူဆထားသူ​ဖြစ်သည်။

” တကယ်လို့များ ငါမနိုင်ခဲ့ရင်ရော ဘာဖြစ်သွားမှာမို့လို့လဲ။ ”

ရှောင်ချန်းက ခြောက်ကပ်ကပ်ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

” ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အတွက် မျက်နှာပျက်စရာ ဖြစ်မသွားဘူးလား။ ထားလိုက်ပါတော့။ ငါဝင်မပြိုင်တော့ပါဘူး။”

သူက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဂိုဏ်းတူအကိုကြီးအတွက် များစွာစွန့်လွှတ်အနစ်နာခံလိုက်ကြောင်း တွေးလိုက်မိသောအခါ သူ၏ဆရာအတွက် အမွှေးတိုင်တချို့ သွားရောက်ထွန်းညှိပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို တိုင်တည်ပြောကြားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

***

ဘဝကြီးက သာယာနေခဲ့သည်။ အထူးသ​ဖြင့်ပိုင်ရှောင်ချန်းက လက်ရွေးစင်တိုက်ပွဲများအကြောင်းကို များများစားစားမတွေးမိအောင် ​ကြိုးစားနေသည်။ ထိုအစား သူက ဖက်တီးကျန်းကြီးဆီသို့ မကြာခဏသွားရောက်လည်ပတ်လေသည်။ ဖက်တီးကျန်းကြီးက စိတ်စွမ်းအင်အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားသည့်အခါတိုင်း ပိုင်ရှောင်ချန်းသည် သူ၏ လိပ်ပုံစံဒယ်အိုးကိုအသုံးပြုပြီး အောင်မြင်အောင်လုပ်နေလေရာ ဖက်တီးကျန်းကြီးအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများသာဖြစ်နေတော့သည်။

တစ်ခါက ဖက်တီးကျန်းကြီးစိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုတော့မှားနေပြီဟု သံသယအချို့ဝင်လာသော်လည်း အောင်မြင်မှုများဆက်တိုက်ရနေသောကြောင့် အလွန်ပျော်ရွှင်၍နေလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သံသယစိတ်များအနည်ထိုင်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ စိတ်စွမ်းအင်အဆင့်မြှင့်တင်ရာတွင် ပါရမီရှိသူဟု ယုံကြည်လာတော့သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုများ အလွန်တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်အဆင့်မြှင့်တင်မှုမှော်အစွမ်းနှင့် စိတ်စွမ်းအားတို့သည် ပို၍သာ အားကောင်းလာတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် အချိန်များကုန်လွန်လာခဲ့ရာ တစ်လခန့်ကြာသောအခါ…။

အရည်အချင်းစစ်ပွဲများကျင်းပရန် သုံးရက်အလိုတွင်ဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှောင်ချန်းသည် ဂိုဏ်းမှပေးပို့သော အကြောင်းကြားစာတစ်ခုကိုရရှိလိုက်သည်။ စာတွင် ချီစုစည်းမှုအဆင့်ရှစ်ထိရောက်ရှိနေသာ ဂိုဏ်းသားတိုင်း အရည်အချင်းစစ်ပွဲကို ခြွင်းချက်မရှိ မဖြစ်မနေတက်ရောက်ရမည် ဟူ၍ပါရှိလေသည်။

ကျောက်စိမ်းပေလွှာကိုဖတ်ပြီးနောက် ပိုင်ရှောင်ချန်းတစ်ချက်သမ်းဝေလိုက်သည်။ ထိုသတင်းနှင့်ပတ်သက်၍ တခုခုမှားယွင်းနေသည်ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆကာ ဖော်လက်စဆေးလုံးများကိုသာဆက်လက်ဖော်စပ်နေသည်။

သုံးရက်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် မနက်ဝေလီဝေလင်းအချိန် တောင်ဘက်အုပ်စုပတ်ဝန်းကျင်တွင် ခေါင်းလောင်းသံများဆူညံနေသည်။ ပိုင်ရှောင်ချန်းသည် ဂိုဏ်းအတွင်းလှည့်လည်ကြည့်ရာ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြနေပုံပေါ်သော မျက်နှာများဖြင့် ဟိုသည်ပြေးလွှားနေကြသော၊ များပြားလှသည့် အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားများကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ မြင်ကွင်းကြောင့် ပိုင်ရှောင်ချန်း အားတက်လာပြီး လူအုပ်နှင့်အတူ ရောယောင်လိုက်ပါခဲ့လေသည်။

မကြာမီတွင် တောင်ထိပ်သုံးခုအလွန်ရှိ တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ထိုတောင်ကြားသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းပြားများဖြင့် လမ်းခင်းထားလေသည်။ တောင်ကြား၏ အလယ်တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော လေးထောင့်ကွက်တစ်ခုရှိပြီး ထောင့်လေးထောင့်တွင်မူ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော နဂါးရုပ်ထုများဖြင့် ရစ်ပတ်တန်ဆာဆင်ထားသောတိုင်လေးတိုင် ရှိသည်။

တိုင်လုံးများကြားတွင်ကား အလွန်အသက်ဝင်လှသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည့် တိရစ္ဆာန် ရုပ်ထုများရှိလေသည်။ ရက်စက်သည့်သဘာဝရှိသော တိရစ္ဆာန်ရုပ်ထုများနှင့် တန်ဆာဆင်ထားသောကြောင့် တောင်ကြားတစ်ခုလုံးက ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ဖွယ်ရာ မကောင်းသောအငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။

တောင်ကြားနံရံတစ်ခုပေါ်ရှိပွဲကြည့်စင်ပေါ်တွင် ဂိုဏ်းအတွင်းထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို တွေ့ရသည်။ လီချင်းဟောက်​၊ ရွှီမေ့ရှန်း၊ တောင်သုံးတောင်မှ ဂိုဏ်းချုပ်သုံးယောက်အပြင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ကျိန်းယွမ်သုန်လည်း ရှိနေသည်။

တောင်ဘက်နှင့်မြောက်ဘက်တွင် အရည်အချင်းစစ်ပွဲများကို တစ်ပြိုင်တည်းကျင်းပသည် မဟုတ်ပေ။ တောင်ဘက်ကအရင်ကျင်းပပြီးမှသာ မြောက်ဘက်ကကျင်းပသည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ပွဲများကျင်းပနေစဉ်အတွင်း ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က တစ်ဘက်တည်းမှာ ရောက်မနေစေရန်ဖြစ်သည်။ တောင်ဘက်ကပွဲများကို ကြည့်ရှုပြီးလျှင် မြောက်ဘက်ကပွဲကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုရမည်ဖြစ်သည်။

လီချင်းဟောက်နှင့် တောင်တစ်တောင်စီမှဂိုဏ်းချုပ်များက ကျိန်းယွမ်သုန်အနီးတွင်ထိုင်ကာ

စကားပြောနေကြသည်။

သူတို့၏နောက်တွင် အကြီးအကဲကျိုး အပါအဝင် တောင်ထိပ်သုံးခုမှ အကြီးအကဲများက နေရာယူထားကြသည်။ အချို့မှာ မျက်လွှာချကာ ဆိတ်ဆိတ်ထိုင်နေကြသော်လည်း အချို့မှာ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် စကားစမြည်ပြောနေကြလေသည်။ ကျန်လူများသည် တောင်ကြားသို့ တဖွဲဖွဲဝင်ရောက်လာသော ဂိုဏ်းသားများကို လိုက်လံအကဲခတ်နေလေသည်။

ပိုင်ရှောင်ချန်းသည် လူအုပ်နှင့်အတူ ပျင်းရိစွာလမ်းလျှောက်လာရာ တောင်ကြားသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလေ့လာအကဲခတ်လိုက်ရာ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသော နေရာစိမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်ကိုသိလိုက်ရသည်။ ရုပ်ထုများကိုမြင်သော် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး အသေးစိတ်လေ့လာကြည့်ရှုရန် ရုပ်ထုများအနီးသို့ရောက်အောင်သွားလိုက်သည်။

ရုပ်ထုများကိုအနီးကပ်တွေ့ရသောအခါ ရုပ်ထုမျက်နှာပြင်တွင် လေနှင့်အတူ လှုပ်ရမ်းနေသော အမွှေးလေးများကိုတွေ့လိုက်ရသဖြင့် တအံ့တသြရေရွတ်လိုက်မိသည်။ “ဒီအရုပ်ကြီးတွေက သက်ရှိအကောင်တွေကျနေတာပဲ။ အသက်ဝင်လိုက်တာ။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။”

ထိုအချိန်တွင် အားပေးကြည့်ရှုနေကြသည့်လူအုပ်ထဲမှ အော်ဟစ်သံများထွက်ပေါ်လာလေသည်။

“ဂိုဏ်းတူအမကျိုး လာနေပြီ”

“ဂိုဏ်းတူအမကျိုးက ခုဆိုရင် ချီစုစည်းမှုအဆင့်ရှစ်ကိုရောက်သွားပြီဆိုတော့ သေချာပေါက် အတော်ဆုံးဆယ်​ယောက်ထဲဝင်မှာပဲ။ သူရဲ့အရည်အချင်းမျိုးနဲ့ဆိုရင် ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်ထဲတောင်ဝင်နိုင်တယ်”

အပြာရောင် ပိုးသားဝတ်ရုံတစ်စ တလွင့်လွင့် လွင့်ပျံလာရာ မကြာမီမှာပင် ကျိုးရှင်းချီကို မြင်လိုက်ကြရလေသည်။ သူမက လက်ကိုယှက်လိုက်ပြီး ပွဲကြည့်စင်သို့ အရိုအသေပေးကာ ဘေးနားတွင် မျက်ဝန်းများကို မှိတ်လျက် ငြိမ်သက်စွာထိုင်နေလေသည်။ အမှန်မှာမူ ကျိုးရှင်းချီအတွင်းစိတ်မှာ အင်မတန် လှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာပင်ပင်ပန်းပန်းလေ့ကျင့်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင် အစွမ်းအစတွေကို ဖော်ထုတ်ပြသရန်အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

ပွဲကြည့်စင်ထက်မှ လီချင်းဟောက်က ပြုံးသည်ဆိုရုံမျှပြုံးကာ ကျိုးရှင်းချီကိုအသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

ကျိန်းယွမ်သုန်သည် ပြုံးလျက်

“ချင်းဟောက်ရေ… ကျိုးရှင်းချီက အပင်နဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဘက်မှာတင် ထူးချွန်ရုံမကဘူး မှော်ပညာရပ်တွေမှာလည်း အံ့ဖွယ်ပဲ။ တောင်ပိုင်းကို ဂုဏ်တက်စေမယ့် ဂိုဏ်းဝင်တစ်​ယောက်ဖြစ်လာတော့မယ်လို့ ခံစားမိနေပြီ”

“အဲ့လောက်ကြီးလည်း မဟုတ်သေးပါဘူးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ” လီချင်းဟောက်က ရိုးရိုးသားသား ပြန်ပြောသည်။

” ကျနော့်တပည့်မှာ ဆက်ပြီးလေ့လာစရာတွေ အများကြီးကျန်နေသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် တွေ့ရသလောက်တော့ သူ့လိုမိန်းကလေးမျိုးက ရှားပါးတယ်။ သူ့မှာ အံ့မခန်းတောက်ပတဲ့ အခြေခံရှိတယ် ”

လူအုပ်ကြီးသည် ကျိုးရှင်းချီကို မနာလိုအားကျသောအကြည့်များနှင့်လှမ်းကြည့်နေကြသည်။ ပိုင်ရှောင်ချန်းကမူ လည်ချောင်းကိုရှင်းလိုက်ပြီး လီချင်းဟောင်ဟန်ပန်အတိုင်း သူ့လက်များကိုနောက်သို့ပစ်ကာ ချီးကျူးအသိမှတ်ပြုဟန်ဖြင့် ကျိုးရှင်းချီကို လှမ်းကြည့်နေလိုက်သည်။

လူများက ကျိုးရှင်းချီအကြောင်းကိုပြော၍မဆုံးမီမှာပင် လူအုပ်ထဲတွင် နောက်ထပ်အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်ဖြစ်လာပြန်သည်။ မိုးခြိမ်းသံများပေါ်ထွက်လာသဖြင့် လူအများ ချာခနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ လူငယ်တစ်​​ယောက်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် လျှပ်စီးများ ဖြာထွက်လျက်ရှိသည်ကိုတွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်က ​လေထဲတွင် ခေတ္တရပ်နေ၏။ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံရှည်ကိုဝတ်ထားပြီး မာန်မာနကြီးဟန်ကလည်း သူ့မျက်နှာမှာ အတိုင်းသားပေါ်လွင်နေသည်။

မရေမတွက်နိုင်အောင်များပြားလှသည့် လျှပ်စီးကြောင်းများက သူ့ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံလျက်ရှိပြီး မိုးခြိမ်းသံများကလည်း တဂျိန်းဂျိန်းနှင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည်။ သူသည် ကျိုးရှင်းချီထက် အထင်ကြီးစရာကောင်းနေသည်။ ထို့နောက်သူသည် လေးထောင့်ကွက်ထဲသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ့ဘေးပတ်ပတ်လည် သုံးဆယ်မီတာအတွင်းတွင် လျပ်စီးများကခုန်နေသည့်အလား တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်လျက်ရှိသည်။

ပြိုးခနဲပြက်ခနဲဖြစ်နေသည့် လျှပ်စီးများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖောက်ထွက်၍ စီးသွားသေးသည်။

“အဲ့တာက ခရမ်း​ဒယ်အိုးတောင်က လုထျန်းလဲ့လေ။ အကိုလုမှာ ရှားပါးတဲ့ လျှပ်စီးသွေးကြောရှိတယ်။ သူက ဂိုဏ်းကိုရောက်တည်းက တချိန်လုံး လေ့ကျင့်နေခဲ့တာ။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့အစွမ်းအစတွေကို ထုတ်ဖော်ပြသတော့မှာပေါ့ ”

“လုထျန်းလဲ့က အံ့မခန်းပဲ။ လျှပ်စီးတွေကိုထိန်းချုပ်တဲ့ ပညာရပ်တွေလေ့ကျင့်ထားတာ ”

စကားသံများမဆုံးခင်မှာပင် လုထျန်းလဲ့က ပွဲကြည့်စင်ဘက်သို့ လက်များယှက်ကာ အရိုအသေပေးနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လူအုပ်ထဲသို့ သိမ်းကျုံးကြည့်လိုက်သည်။ အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားများ အများအပြားရှိသော်လည်း သူနှင့်ထိုက်တန်စွာ ယှဉ်ပြိုင်ရမည့်သူမှာ ကျိုးရှင်းချီတစ်ယောက်သာရှိလေသည်။ ကျန်သူများမှာ တစ်ချက်ကလေးပင်ကြည့်ရန်မထိုက်တန်သူများဖြစ်ကြသည်။

ပွဲကြည့်စင်ထက်ရှိ ရွှီမေ့ရှန်းက ပြုံးလိုက်၏။ သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေနပ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်… ကျွန်မတပည့်ရဲ့ သဘာဝလွန်တာအို လျှပ်စီးထိန်းချုပ်မှော်ပညာကျင့်စဉ်ကိုရော ဘယ်လိုသဘောရပါသလဲ”

ကျိန်းယွမ်သုန်သည် ပြုံးပြုံးကြီး လုထျန်းလဲ့ကိုကြည့်ကာ

“သူက ချီစုစည်းမှုအဆင့်ရှစ်ပဲရှိသေးပေမယ့် လျှပ်စီးအမျိုးအစားနှစ်မျိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ ဒီလိုအရ​ည်အချင်းမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှတော့ အခြေခိုင်မာခြင်းအဆင့်အောက် ထိပ်ဆုံးလက်ရွေးစင်ဖြစ်မှာသေချာတယ် ”

မြစိမ်းတောင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ပိန်ချုံးချိနဲ့သောအဘိုးအိုတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း အကြည့်များက ဓားတစ်စင်းကဲ့သို စူးရှလှသည်။ ရုတ်တရက် ပြုံးရင်း တစ်နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ကျိန်းယွမ်သုန်၏ မျက်နှာသည်လည်းအနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး မြစိမ်းတောင်ဂိုဏ်းချုပ်ကြည့်ရာနေရာသို့ လိုက်ပါကြည့်ရှုလိုက်သည်။

တိမ်စိုင်များကို ထိုးခွင်းလာသော ဓားရောင်တစ်ခု။ ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ဖြစ်နေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိအရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးကာ မြေပြင်သို့ ထိုးစိုက်လာသည်။

ဓားသည် ကြေးဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန်ရှေးကျပုံပေါ်သည်။ ရာသီဥတုနှင့်အချိန်ကာလကြောင့် အနည်းငယ်ယိုယွင်းနေပုံရသော်လည်း တမူထူးခြား​နေမြဲဖြစ်သည်။

အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားဝတ်စုံနှင့် ရုပ်ရည်အတော်ကြည့်ကောင်းသော လူငယ်တစ်ယောက်က ဓားသွားပေါ်တွင်ရပ်နေလေသည်။ သူ၏ နက်မှောင်နေသောဆံပင်များသည် လေတွင်လွင့်ပျံနေပြီး သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပြန်ယှက်ထားသည်။ သူ၏ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့အလွှာပါးတစ်ခု လက်လက်ထနေပြီး သူ၏ကျောဘက်တွင် အစိမ်းရောင်ကြာပန်းပုံရိပ်များကို မြင်တွေ့နေရလေသည်။ ကြာပန်းများနှင့်အတူ ကိုးမီတာရှည်သော နဂါးခေါင်းနှင့် ငါးတစ်ကောင်ကို တွေ့ရသည်။ ငါးက ဝဲကတော့ပုံစံလှည့်ပတ်နေပြီး ဘေးပတ်လည်တွင် မိုးစက်များလည်း ကျနေ​သေးသည်။

လူငယ်မရောက်လာသေးခင်အချိန်မှာပင် လေးထောင့်ကွက်ပေါ်တွင် မိုးများရွာသွန်းလျက်ရှိသည်။ ဂိုဏ်းသားများသည် ထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းကို အံ့သြမှင်သက်စွာ မော့ကြည့်နေကြလေသည်။

“အဲ့ဒါဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှမ်ကွမ်းထျန်းယုံ ပဲ ”

” တောင်ဘက်အုပ်စုရဲ့ အပြင်စည်းဂိုဏ်းသားတွေထဲမှာ နံပါတ်တစ်လက်ရွေးစင် ရှမ်ကွမ်းထျန်ယုံပဲ…။”

“ကောလဟာလတွေအရတော့ သူ့မှာအစွမ်းထက်တဲ့ ဓားဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်ဆိုပဲ။ အင်မတန်ထူးချွန်လှတဲ့ ဓားသမားတစ်ယောက်ပြန်ဝင်စားတယ်လို့လည်းပြောကြတယ်။ အဲ့လိုအကြောင်းတွေကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကိုကောင်းချီးပေးနေတာဖြစ်ရမယ်။ သူသုံးနှစ်သားတုန်းက လမ်းမထက်မှာ လမ်းလျှောက်နေရင်း ရှေးဟောင်းဓားတစ်ချောင်းကို ကောက်ရခဲ့တယ်။ ခုနစ်နှစ်လောက်မှာ ကြက်သွေးရောင် တိမ်သားရဲပေါက်လေးက ကောင်းကင်ကကျဆင်းလာပြီး သူ့သခင်အဖြစ် ရှမ်ကွမ်းထျန်ယုံဆီမှာ ခစားခဲ့တယ်တဲ့။ သူဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ်မှာ ရွှေရောင်ဒိုင်းကာကိုလက်ခံရရှိခဲ့လို့ ထျန်ယုံလို့ အမည်တွင်လာခဲ့တာပဲ “

ကျိုးရှင်းချီက တည်ငြိမ်လေးနက်စွာ အကဲခတ်လိုက်လေသည်။

လုထျန်းလဲ့ဘေးတွင်မူ လျှပ်စီးများကလည်း တဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်းဖြစ်နေလေပြီ။ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် လျှပ်စီးလက်နေသည့်အလား တိုက်ခိုက်ချင်လိုစိတ်များဖြင့် ပြင်းထန်ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်။

အစိမ်းရောင်တန်းများပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ရှမ်ကွမ်းထျန်ယုံသည် ပွဲကြည့်စင်ဘက်သို့ ဦးညွှတ်ကာ

“ကျွန်တော် ရှမ်းကွမ်းထျန်ယုံက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရယ်၊ကျွန်တော့်ဆရာ၊ အခြားတောင်နှစ်လုံးက ဂိုဏ်းချုပ်နှစ်ယောက် နဲ့ အခြား အကြီးအကဲတွေကို ဂါရဝပြုလိုက်ပါတယ် ”

သူသည် လေးထောင့်ကွက်လေးဆီသို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ဂိုဏ်းသားများကို ခေါင်းညိတ်အသိမှတ်ပြုလိုက်သည်။

သူ၏ ဖော်ရွေသောအကြည့်များကြောင့် ဂိုဏ်းသားများကလည်း လက်ယှက်ကာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ကြသည်။ များစွာသော ဂိုဏ်းသူများ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းအရိပ်အယောင်များနှင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကျိန်းယွမ်သုန်က ဟက်ဟက်ပက်ပက်ရယ်လိုက်ပြီး မြစိမ်းတောင်ဂိုဏ်းချုပ်အား

“အံ့သွစရာပဲ… လုံးဝအံ့သွစရာပါပဲ…”

ဟုပြောလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍

“ သူက ချီစုစည်းမှုအဆင့်ရှစ်ပဲရှိသေးပေမယ့် ဓားအတွင်းအားကို ကြာပန်းတွေအဖြစ်တောင်ပြောင်းလဲပစ်နိုင်နေပြီ။ ရှမ်ကွမ်းထျန်ယုံကတကယ်ပဲ ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ဝင်စားထားတာပဲ။သူ့မှာဓားဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ရှိတယ်။ အခြေခိုင်မာခြင်းအဆင့်ကိုမရောက်သေးဘဲ ခုလိုမျိုး စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်ဆိုတာက အင်မတန်မှ ရှားပါးတဲ့ကိစ္စပဲ”

” ကျုပ်အနေနဲ့ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ တောင်ဘက်အုပ်စုကလူငယ်တွေကို ကြည့်ရတာ တကယ်အံ့အားသင့်စရာပါပဲ ”

လီချင်းဟောက်နှင့် တခြား ဂိုဏ်းခေါင်ဆောင် များသည် ပြုံးလိုက်ကြပြီး အခြားအကြီးအကဲများမှာ ရယ်နေကြလေသည်။ သူတို့အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် မြောက်ဘက်အုပ်စုအပေါ် ရှုံးကြွေးဆပ်လိုစိတ်များ တညီတညွတ်တည်းဖြစ်ပေါ်နေကြလေသည်။

ကျိန်းယွမ်သုန်သည် စကားစဆက်လိုက်မည်ကြံလိုက်စဉ် ရုတ်တရက် လေးထောင့်ကွက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်မိရာ ရုပ်ထုဘေးတွင်ရပ်နေသော ပိုင်ရှောင်ချန်းကို တွေ့သွားလေသည်။ ပိုင်ရှောင်ချန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ယှက်ထားပြီး ဝါရင့်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်အလား မတ်တပ်ရပ်နေ၏။

သူက ခြောက်ခြောက်ကပ်ကပ်ရယ်လိုက်ပြီး

” ဒီ ပိုင်ရှောင်ချန်းလေးကတော့ သရုပ်ဆောင်ရတာကို တော်တော် ပျော်မွေ့နေပုံပဲ ”

Comment

Leave a Reply

Options

not work with dark mode
Reset